Prezesi Towarzystwa Przyjaciół Warszawy

  dr Beata Michalec, prezes od 15 czerwca 2013 r.

Beata Michalec (ur. 17 lutego 1964 roku w Warszawie) — doktor nauk humanistycznych w dyscyplinie historii, dyrektor przedszkola, społecznik, prezes Zarządu Głównego Towarzystwa Przyjaciół Warszawy od 15 czerwca 2013 roku.

Ukończyła Uniwersytet Warszawski Wydział Pedagogiczny, Podyplomowe Studia na Uniwersytecie Warszawskim — Centrum Studiów Samorządu Terytorialnego i Rozwoju Lokalnego, Podyplomowe Studia na Uniwersytecie Warszawskim Wydział Biologii w zakresie Ochrony Środowiska oraz studia doktorskie w Akademii Humanistycznej im. Aleksandra Gieysztora w Pułtusku.

Od ponad dwudziestu pięciu lat związana z warszawską oświatą. Jest biografką Tekli Bądarzewskiej polskiej zapomnianej XIX-wiecznej kompozytorki. Przewodnicząca społecznego Komitetu Organizacyjnego Przywracania Pamięci Tekli Bądarzewskiej przy Towarzystwie Przyjaciół Warszawy. Inicjatorka i pomysłodawca wielu akcji społecznych prowadzonych przez Towarzystwo Przyjaciół Warszawy na rzecz miasta. W latach 2010 — 2012 społeczna przewodnicząca konkursu „Warszawa w kwiatach i zieleni”, konkursu zainicjowanego w 1935 roku przez Prezydenta Warszawy Stefana Starzyńskiego. W 2011 roku doprowadziła do nadania nazwy skwerowi w Dzielnicy Śródmieście m.st. Warszawy imieniem Tekli Bądarzewskiej, a w marcu 2012 r. doprowadziła do wydania pierwszej polskiej płyty z muzyką Tekli z Bądarzewskich Baranowskiej „Zapomniany dźwięk” w wykonaniu dr hab. Marii Pomianowskiej i przyjaciół.

Pomysłodawczyni i organizatorka w 2013 roku I Kongresu Towarzystw Przyjaciół Miast, Miasteczek i Ziem Mazowsza, który był poświęcony przyszłości działalności Towarzystw. W 2014 roku doprowadziła do nagrania filmu dokumentalnego „Stanisław Lorentz — pamięć zapisana w kadrze” oraz ustanowienia w Towarzystwie Przyjaciół Warszawy „Roku 2014 — rokiem Stanisława Lorentza”. Pomysłodawczyni certyfikatu „Varsavianistyczna szkoła” przyznawanego przez Towarzystwo Przyjaciół Warszawy od 2014 roku warszawskim placówkom oświatowym realizującym edukację varsavianistyczną.

Odznaczona: Medalem „Zasłużony dla Miasta Mławy”; Brązowym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”; Odznaką Honorową „Zasłużony dla Warszawy”; Medalem Komisji Edukacji Narodowej; Medalem im. dr Henryka Jordana; Odznaką „Przyjaciel Dziecka"; Kombatanckim Krzyżem Pamiątkowym — Zwycięzcom; Medalem Zygmunta Jana Rumla; Kombatanckim Krzyżem Zwycięstwa; Medalem Pamiątkowym Pro Masovia; lauratka Nagrody Południa 2018.

W grudniu 2015 roku została powołana do Społecznej Rady Ochrony Dziedzictwa Kulturowego przy Prezydencie m.st. Warszawy, organu doradczego Prezydenta miasta w sprawach ochrony dóbr kultury.

Pomysłodawczyni symbolicznej nagrody 1944 zł dla Powstańców Warszawskich.


Publikacje

  1. Tekla z Bądarzewskich Baranowska. Zapomniana kompozytorka z Mazowsza, Typografia, Pułtusk 2016
  2. Tekla z Bądarzewskich Baranowska. Autorka nieśmiertelnej La prière d’une vierge. Miejsca. Czas i Ludzie, Ekbin Studio PR, Warszawa 2012

Artykuły

  1. O czasopismach warszawskich, „Między nami Aninaninami” 2017, nr 4/100
  2. Przeszłość dla przyszłości- Towarzystwo Przyjaciół Warszawy [w:] Przeszłóść i tożsamość Mazowsza w świetle badań naukowych i działalności społecznej, pod red. R. Lolo, K. Łukowski, Akademickie Towarzystwo Edukacyjno-Naukowe ATENA i Akademia Humanistyczna im. Aleksandra Gieysztora, Pułtusk 2017
  3. Warszawa w kwiatach i zieleni” w latach 1935-1939, „Kronika Warszawy” 2017 nr 1
  4. Tekli Badarzewskiej związki z Pułtuskiem, „Pułtuski Notatnik Kulturalny” [w:] „Pułtuska Gazeta Powiatowa” nr 17(871) 2016; nr 22(876) 2016; nr 26(880) 2016
  5. Między dworem a salonem, „Stolica” 6-7(2290) 2016, (artykuł o Pulinie Fechner, warszawskiej artystce XIX wieku)
  6. Ukwiecajcie okna i balkony, „Stolica” 5(2288) 2016 (atykuł o przedwojennej historii konkursu „Warszawa w kwiatach”)
  7. Tekla z Bądarzewskich Baranowska — kompozytorka z Mazowsza, „Studia Mazowieckie” Rok X/XXIV, nr 2, 2015
  8. Człowiek Warszawa, czyli wspomnienie o Stanisławie Lorentzu, „Stolica” 4(2264) 2014
  9. 50 lat działalności TPW, „Czuwaj” 11(321) 2014
  10. 50 lat Towarzystwa Przyjaciół Warszawy, praca zbiorowa pod red. Agnieszki Skórskiej-Jarmusz, „Kronika Warszawy” 1/148/2013
  11. Trzymał Warszawę żelazną ręką październik „Stolica” 10(2258) 2013 (artykuł o marszałku Franciszku Bielińskim)
  12. Królikowski L., Michalec B. 50 lat Towarzystwa Przyjaciół Warszawy, „Stolica” 3(2251) 2013
  13. Powrót z Tokio do Warszawy, „Stolica” 4(2217) 2010 (artykuł poświęcony Tekli Bądarzewskiej)
  14. Mali warszawiacy poznają muzykę Tekli Bądarzewskiej [w:] Edukacja w przedszkolu, Wydawnictwo Rabbe, Warszawa 2010
  15. Ocena pracy nauczyciela [w:] Prawo w przedszkolu, Wydawnictwo Rabbe, Warszawa 2008
  16. Inne formy wychowania przedszkolnego [w:] Prawo w przedszkolu, Wydawnictwo Rabbe, Warszawa 2008
  17. Podstawa programowa wychowania przedszkolnego i programy nauczania w przedszkolu [w:] Prawo w przedszkolu, Wydawnictwo Rabbe, Warszawa 2007
  dr hab. Lech Królikowski, prezes w latach 1993 – 2013

Lech Wojciech Królikowski (ur. 23 kwietnia 1944 w miejscowości Czyżów Szlachecki) – polski varsavianista i samorządowiec, burmistrz Mokotowa (1990–1992), radny Ursynowa i przewodniczący Rady Dzielnicy (od 2010), profesor i rektor Wyższej Szkoły Komunikowania i Mediów Społecznych im. Jerzego Giedroycia.

Życiorys

Ukończył studia na Politechnice Warszawskiej, następnie zaś studiował podyplomowo na Uniwersytecie Warszawskim. Uzyskał stopień doktora nauk humanistycznych, a w 2009 habilitację na podstawie pracy Szkolnictwo dawnej Warszawy. Rzecz o korelacji pomiędzy rozwojem miasta a szkolnictwem. Od połowy XVII wieku do wybuchu drugiej wojny światowej.

W okresie PRL współpracował m.in. ze "Stolicą". W latach 1993–2013 prezes Towarzystwa Przyjaciół Warszawy. Był pracownikiem Instytutu Historii Polskiej Akademii Nauk im. Tadeusza Manteuffla, następnie zatrudniony w Najwyższej Izbie Kontroli. Autor wielu publikacji związanych z Warszawą. 1 marca 2010 został rektorem Wyższej Szkoły Komunikowania i Mediów Społecznych im. Jerzego Giedroycia.

Od 20 lat związany z warszawskim samorządem. W latach 1990–1992 sprawował urząd burmistrza Mokotowa jako przedstawiciel Komitetu Obywatelskiego. W wyborach w 1991 i 1993 bez powodzenia ubiegał się o mandat posła na Sejm z listy Kongresu Liberalno-Demokratycznego. W latach 1994–2002 zasiadał w radzie Ursynowa z ramienia Unii Wolności. W wyborach w 2002 bezskutecznie kandydował do Rady Warszawy z listy Platformy Obywatelskiej. W wyborach w 2006 i 2010 uzyskiwał mandat radnego Ursynowa z rekomendacji komitetu "Nasz Ursynów". Przystąpił także do Stronnictwa Demokratycznego, gdzie zasiadał w Radzie Naczelnej. 1 grudnia 2010 został wybrany na przewodniczącego rady dzielnicy Ursynów głosami PiS i "Naszego Ursynowa". 9 grudnia 2010 rada Warszawy przyjęła uchwałę o unieważnieniu głosowania z powodów błędów proceduralnych i o jego powtórzeniu na następnej sesji rady. 13 grudnia został ponownie wybrany na przewodniczącego Rady.

Jest członkiem zarządu stowarzyszenia "Nasz Ursynów", zasiadł również we władzach krajowych Ruchu Społeczno-Samorządowego "Nasza Metropolia".

Wybrane dzieła
  • Warszawskie adresy Marszałka. PWN Warszawa, 1990, ISBN 83-01-10291-8.
  • Bitwa Warszawska 1920 roku. PWN Warszawa 1991, ISBN 83-01-10316-7.
  • Twierdza "Warszawa". Bellona, Warszawa 1994, ISBN 83-11-08323-1.
  • Szkolnictwo dawnej Warszawy: rzecz o korelacji pomiędzy rozwojem miasta a szkolnictwem: (od połowy XVII wieku do wybuchu drugiej wojny światowej). Muzeum Historyczne m. st. Warszawy, 2008. — (Biblioteka Warszawska), ISBN 978-83-88477-81-2.
  • Warszawa – dzieje fortyfikacji. Wydawnictwo Trio, Warszawa, 2011, ISBN 978-83-7436-269-6.

Źródło: Wikipedia

  prof. Stanisław Lorentz, prezes w latach 1963 – 1991

Prezesi Honorowi

  1. dr hab. Lech Królikowski
  2. Maria Marzena Grochowska